En dan heb je wel eens een avond waar je zit te denken aan vroeger... Zoals vandaag kwam het te voorschijn. Nu we in het 'nu' leven vergeet ik snel. Nou ja, natuurlijk weet ik nog veel dingen van wat er is gebeurd... Maar vroeger... Daar weet ik echt alles van.
Oh, wat waren wij toen nog zo klein... Mijn broer was de oudste, daarna kwam mijn nicht Roos en dan ik. Vroeger waren wij altijd zo hecht met elkaar. En bezochten we elkaar steeds vaker op. Natuurlijk in Roosendaal, in de Vogezen in Frankrijk, Noorwegen, Denemarken... Campings... Overal.
Er is één ding wat ik nóóit meer vergeet. Ik ben de enige van het gezin, wat hier in huis leeft, die het nog weet. Ik ben vroeger ooit een keer in Denemarken geweest waarbij alleen Roos mee was. We zaten met mijn ouders, mijn broer, Roos en ik in een huis aan een soort kust. Je hoorde de zee in de verte en overdag zochten Roos en ik naar grote, witte schelpen en gingen we die beschilderen. Wij lagen toen met zijn tweeen in een hangmat achter in de tuin waar een bos om heen was. Erg mooie plek. Er zaten zelfs muizenholletjes in het huis en die zag je ook echt zitten. De muis niet, maar het gat wat er in zat. Van mijn moeder kregen we toen allerlei kleine spelletjes en ik weet nog dat we een of ander raar schiet ding kregen. Ik weet ook nog dat ik gek ging doen met mijn muziek op en dat ik een Egyptenaar na deed... En gek mee ging zingen... Ik ben echt de enige die dat allemaal nog weet... De rest van de familie is dat allemaal vergeten. Behalve die ene keer dat we in Duitsland kip gingen eten op een afgelegen stukje aan de waterkant onder de brug. Dat weten ze nog wel.
Maar ik weet nog zoveel dingen dat ik ze niet kan vergeten. Ik weet ook nog één camping in Frankrijk waar ik erg goeie herinneren aan heb gehad. Zelfs in Duitsland - Kyllburg was een erg leuke plek. Daar zou ik graag nog eens een keer willen kamperen. Maar ja... Kon ik de tijd maar terug draaien... Dan was alles anders geweest. Dan kon ik weer met Roos gaan steppen van het heuveltje af en op mijn bek vallen van een gaatje wat in de weg zat... Oh, wat had Roos en ik gelachen. Ook met onze opblaas krokodillen... Die toen die tijd helemaal hip waren... Ik bleef haken met mijn voet toen we de rivier af gingen zwemmen en ging kopje onder en knalde tegen een steen aan onder water... Ik weet zelfs nog dat een mevrouw vroeg van: "Gaat het?" Dat kan ik me allemaal nog herinneren. Ik kan alles herinneren. Over peuterscholen, kleuterscholen, basisscholen, vakantie's, plaatsen die hier in Nederland zijn... Alles.
Eén ding weet ik wel... Ik vergeet nooit dingen wat we vroeger hebben meegemaakt. Vroeger was het de heerlijkste tijd die er ooit geweest was... Mensen veranderen, vergeten dingen en onthouden nu alleen de dingen van nu. Ik niet, ik ben anders... Vroeger is iets speciaals... Vroeger moet je een plekje geven in je hart. Niet diep in je hart... Maar een beetje vooraan. En dan weet je alles weer... De beelden, de tijden, de activiteit die je deed... Maar nu is het nu... En denk je alleen nog maar aan de toekomst. |
